Tlen medyczny
Zasilanie ze zbiornika ciekłego tlenu z parownicami i z rozprężalni butlowych jako źródeł wtórnych i rezerwowych, sieć rozprowadzająca dobrana do szczytowych poborów, w tym przy tlenoterapii wysokoprzepływowej.
Usługa
Projektujemy rurociągowe instalacje gazów medycznych dla szpitali, klinik i przychodni: tlen, powietrze medyczne, próżnię, podtlenek azotu i odprowadzanie gazów anestetycznych. Projekt obejmuje źródła zasilania, sieć przewodów, strefowe skrzynki zaworowo-kontrolne, punkty poboru i sygnalizację alarmową, także przy modernizacji oddziałów, które pracują w trakcie robót.
Stan wiedzy i przepisów:
Od źródła gazu do punktu poboru przy łóżku pacjenta
Instalacja gazów medycznych dostarcza gazy, od których zależy terapia i bezpieczeństwo pacjenta, dlatego jej projekt zaczyna się od ciągłości zasilania. Źródła, sieć i armaturę projektujemy tak, aby awaria jednego elementu albo prace na jednym oddziale nie odcięły gazu pozostałym strefom szpitala.
Podstawą projektu jest norma PN-EN ISO 7396-1, która obejmuje rurociągowe systemy sprężonych gazów medycznych i próżni: źródła zasilania, sieć rozprowadzającą, układy sterowania, monitorowanie i sygnalizację alarmową oraz niezamienność elementów instalacji różnych gazów. Odprowadzanie gazów anestetycznych projektujemy według PN-EN ISO 7396-2, a wentylację pomieszczeń, w których podtlenek azotu stosuje się do znieczulenia, koordynujemy z wymaganiami rozporządzenia Ministra Zdrowia.
Zmiany w przepisach
Stan na 12 października 2026 r. Pozycje oznaczone jako „projekt” nie obowiązują i mogą się jeszcze zmienić.
Przepis przyjęty · Marzec 2028 r.
Przez 18 miesięcy od 20 września 2026 r. projekt może być sporządzony według warunków technicznych obowiązujących do 19 września 2026 r., jeżeli inwestor złoży oświadczenie (art. 102a Prawa budowlanego). Okres kończy się w marcu 2028 r.; wniosek lub zgłoszenie trzeba złożyć przed jego upływem.
Zasilanie ze zbiornika ciekłego tlenu z parownicami i z rozprężalni butlowych jako źródeł wtórnych i rezerwowych, sieć rozprowadzająca dobrana do szczytowych poborów, w tym przy tlenoterapii wysokoprzepływowej.
Sprężarkownia z osuszaniem i filtracją, stacje redukcyjne, sieć powietrza do oddychania oraz, gdy wymaga tego blok operacyjny, powietrza do napędu narzędzi chirurgicznych o wyższym ciśnieniu.
Pompownia próżni z zespołem pomp, filtrami bakteryjnymi i zbiornikiem, sieć do punktów ssania oraz wyrzut powietrza poza budynek, z dala od czerpni wentylacyjnych i okien.
Zasilanie podtlenkiem azotu z rozprężalni butlowych oraz systemy odprowadzania gazów anestetycznych (AGSS) według PN-EN ISO 7396-2, skoordynowane z wentylacją sal operacyjnych.
Strefowe skrzynki zaworowo-kontrolne dla oddziałów, bloków operacyjnych i sal intensywnej terapii, punkty poboru w panelach nadłóżkowych, kolumnach i ścianach, z gniazdami specyficznymi dla każdego gazu.
Alarmy eksploatacyjne i awaryjne eksploatacyjne dla służb technicznych oraz awaryjne alarmy kliniczne dla personelu medycznego i technicznego, z kontrolą ciśnienia w strefach i przekazaniem sygnałów do systemu nadzoru budynku.
Dokumentacja prowadzi od założeń medycznych do montażu i odbioru. Zakres ustalamy z inwestorem i technologiem medycznym.
W instalacji gazów medycznych błąd projektowy dotyka pacjenta bezpośrednio. Dlatego te kwestie rozstrzygamy, zanim powstanie pierwszy rysunek wykonawczy.
Układy zasilania gazów projektujemy ze źródłem podstawowym, wtórnym i rezerwowym, z przełączaniem między nimi i sygnalizacją, a pompownie próżni i sprężarkownie z rezerwą urządzeń. Sprawdzamy scenariusze awarii: brak dostawy ciekłego tlenu, awarię sprężarki lub pompy próżniowej, zanik zasilania elektrycznego.
Tlenoterapia wysokoprzepływowa i respiratory potrafią wielokrotnie zwiększyć pobór tlenu na oddziale. Weryfikujemy średnice sieci, wydajność parownic i rezerwę źródeł dla scenariusza, w którym wiele stanowisk pracuje jednocześnie.
Skrzynki zaworowe rozmieszczamy tak, by odcięcie jednej strefy w razie awarii lub prac nie wyłączało sąsiednich. Lokalizujemy je w miejscach widocznych i łatwo dostępnych dla personelu oddziału, z jednoznacznym opisem obsługiwanej strefy.
Roboty dzielimy na fazy uzgodnione z dyrekcją i personelem. Dla każdej fazy projekt wskazuje zasilanie tymczasowe, miejsca i kolejność włączeń do istniejącej sieci oraz próby nowej części przed podaniem gazu do pacjentów.
Przewidujemy rury miedziane przeznaczone do gazów medycznych (PN-EN 13348), łączone lutowaniem twardym w osłonie gazu obojętnego, oraz armaturę przystosowaną do tlenu. Pomieszczenia źródeł gazów projektujemy z wentylacją i z uwzględnieniem wymagań dostawcy gazu.
Projekt zawiera program badań: szczelność, sprawdzenie braku zamiany połączeń między gazami, identyfikację gazu w każdym punkcie poboru, czystość, przepływy i ciśnienia oraz działanie sygnalizacji alarmowej.
Najważniejsze dokumenty dla zakresu „Gazy medyczne”, według stanu na dzień aktualizacji strony.
PN-EN ISO 7396-1
Systemy rurociągowe do gazów medycznych. Część 1: sprężone gazy medyczne i próżnia
PN-EN ISO 7396-2
Systemy rurociągowe do gazów medycznych. Część 2: systemy usuwania gazów anestetycznych (AGSS)
PN-EN ISO 9170-1
Punkty poboru do rurociągowych systemów sprężonych gazów medycznych i próżni
PN-EN 13348
Rury miedziane okrągłe bez szwu do gazów medycznych lub próżni
Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (t.j. Dz.U. 2022 poz. 402)
Wymagania dla pomieszczeń, wentylacji i instalacji w podmiotach leczniczych
Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (WT)
Wymagania budowlane, przeciwpożarowe, higieniczne i energetyczne. WT z 2002 r. uznane za uchylone od 21.09.2026; przez 18 miesięcy od 20.09.2026 projekt można sporządzić według nich po złożeniu oświadczenia inwestora (art. 102a Prawa budowlanego).
Instalacje gazów medycznych projektujemy dla podmiotów leczniczych: od przychodni z kilkoma punktami poboru po oddziały szpitalne i bloki operacyjne.
FAQ
Podstawową normą jest PN-EN ISO 7396-1 dla sprężonych gazów medycznych i próżni oraz PN-EN ISO 7396-2 dla odprowadzania gazów anestetycznych. Punkty poboru opisuje PN-EN ISO 9170-1. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (t.j. Dz.U. 2022 poz. 402), w § 39 określa wentylację sal operacyjnych i innych pomieszczeń, w których podtlenek azotu stosuje się do znieczulenia: nawiew górą, wyciąg w 20% górą i w 80% dołem oraz nadciśnienie w stosunku do korytarza.
Zwykle tak, jeśli roboty zaplanuje się etapami już w projekcie. Projekt wskazuje kolejność faz, zasilanie tymczasowe stanowisk, miejsca włączeń do istniejącej sieci i krótkie, uzgodnione z personelem okna przełączeń. Każdą nową część instalacji bada się przed podaniem gazu do pacjentów.
Powietrze medyczne do oddychania rozprowadza się typowo pod nadciśnieniem ok. 4 bar (400 kPa). Powietrze do napędu narzędzi chirurgicznych jest odrębną instalacją o wyższym ciśnieniu, dobranym do wymagań zasilanych narzędzi. Wartości projektowe przyjmujemy według PN-EN ISO 7396-1 i wymagań urządzeń medycznych, które będą zasilane z instalacji.
Projektujemy lokalizację źródeł tlenu, ich połączenie z siecią szpitalną, źródła wtórne i rezerwowe oraz sygnalizację. Zbiornik ciekłego tlenu często dostarcza dostawca gazu, który określa wymagania dotyczące fundamentu, odległości bezpieczeństwa i dojazdu autocysterny. Te wymagania włączamy do projektu.
Cena zależy od liczby gazów i punktów poboru, od tego, czy projekt obejmuje źródła zasilania, oraz od złożoności etapowania w czynnym obiekcie. Wycenę przygotowujemy bezpłatnie na podstawie rzutów i programu medycznego.
Program funkcjonalno-użytkowy lub technologia medyczna: liczba łóżek i stanowisk, rodzaje gazów na każdym stanowisku, rozmieszczenie paneli nadłóżkowych i kolumn. W obiektach istniejących dodatkowo inwentaryzacja źródeł, sieci i skrzynek zaworowych. Brakujące założenia ustalamy z technologiem medycznym i użytkownikiem.
Zapytanie ofertowe
Wystarczy rzut lub koncepcja architektoniczna, lokalizacja obiektu i oczekiwany zakres opracowania (projekt budowlany z projektem technicznym, projekt wykonawczy, nadzór autorski). Wycena jest bezpłatna.